เมื่อดอกไม้แห้ง (Repost)

          ณ  บ้านหลังหนึ่ง  หลังเล็ก ๆ  มีสวนดอกไม้อยู่หน้าบ้าน  มีรั้วกั้นล้อมรอบสวยงาม  อยู่กลางเมืองใหญ่ที่มีผู้คนพรุกพร่านมากมาย  เจ้าของบ้านเป็นหญิงสาวแสนสวยผู้หนึ่ง  กำลังดูแลต้นชวนชมอยู่หน้าบ้าน  ซึ่งในขณะนั้นได้ออกดอกสีชมพูบานสวยงามทุกช่อ และกำลังเตรียมออกดอกช่อใหม่ให้ชมอีก  ซึ่งสังเกตได้จาก ดอกตูมที่แตกออกมาตามยอดต่าง ๆ เต็มต้น

          อยู่มาวันหนึ่ง  หญิงสาวผู้นั้น  ก็ออกมาดูแลต้นชวนชมตามปกติในช่วงเช้าของทุกวัน  แต่วันนั้น  ต้นชวนชมของเธอ  ดอกที่เคยสวยงามและบานเต็มต้นได้หลุดล่วงและเหี่ยวแห้งไปจนหมด  เหลือเพียงดอกตูมชุดใหม่ที่พึ่งแทงยอดออกมา   กว่าจะบานเต็มต้นให้ได้ชมความงามอีกครั้งก็คงใช้เวลาอีกหลายวัน  ทำให้วันนั้น  เธอผู้นั้น  มีความรู้สึกเศร้าเล็กน้อย  ไม่มีความสุขเหมือนทุกวัน  แล้วเธอก็หันไปจับไม้กวาดมาเก็บกวาดเศษใบไม้ที่กระแสลมได้พัดมาตกที่หน้าบ้าน  ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เธอได้ทำอยู่ทุกวันอยู่แล้ว

          แต่ในวันนั้น  ขณะที่เธอกำลังกวาดใบไม้อยู่  ได้มีกระแสลมแรงพัดมาระลอกหนึ่ง  ในลักษณะลมหมุนลูกเล็ก ๆ  ได้หอบเอาใบไม้  เศษขยะ  มาตกตรงหน้าบ้านของเธอ  ตรงที่เธอกำลังกวาดอยู่  แล้วก็พัดผ่านไป  และสลายตัวไปในที่สุด  ทำให้เธออารมณ์เสียขึ้นมา  แต่แล้วอารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนทันที  เมื่อเธอหันไปเห็นดอกไม้ดอกหนึ่งอยู่ที่พื้น  สีสันของมันไม่สวยสะดุดตานักเหมือนดอกไม้ธรรมดาทั่วไป  แต่กลับมีกลิ่นหอมมากจนทำให้บ้านของเธอเต็มไปด้วยกลิ่นของดอกไม้ที่พื้นดอกนั้น  มันเป็นดอกไม้ที่มาจากป่าลึก  ซึ่งน้อยคนนักที่จะได้ชื่นชมความงามและกลิ่นหอมของมัน  เธอจึงเก็บดอกไม้ป่าดอกนั้นไว้ในห้องนอนของเธอ  ทำให้ห้องนอนหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นของดอกไม้ป่าดอกนั้น 

          หลังจากนั้น  เมื่อเธอเก็บกวาดใบไม้และดูแลต้นชวนชมของเธอเสร็จ  เมื่อมีเวลาว่าง  เธอก็จะมาเฝ้าดูดอกไม้ดอกนั้น  เป็นอย่างนี้ทุกวัน  จนกระทั่ง  เมื่อดอกไม้ป่าเริ่มเหี่ยวแห้งลง  ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับดอกชวนชมเริ่มบาน  เธอจึงหันไปเอาใจใส่ต้นชวนชมเป็นพิเศษ  แต่พอถึงเวลาเข้านอน  เธอก็จะมาชื่นชมกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า  เพราะกลิ่นหอมนั้นทำให้เธอหลับฝันดีทุกคืน  จนเมื่อเธอนึกขึ้นได้  ว่าต้นไม้ในป่าที่ไม่มีใครดูแล  แต่ก็ยังเจริญเติบโตได้  เพราะความชุ่มชื้นของป่า  ใบไม้ที่ทับถมกันกลายเป็นปุ๋ยธรรมชาติ  และสัตว์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น  ไส้เดือนที่คอยพรวนดิน  ผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ ที่คอยผสมเกสร  ทำให้เกิดดอกผลมากมายตามวัฐจักรชีวิต  เธอจึงหันมาเอาใจใส่ต้นชวนชมเป็นอย่างดี  ส่วนดอกไม้ป่าที่เหี่ยวแห้งในห้องนอนนั้น  เธอได้นำมาใส่หนังสือทับไว้  ทำเป็นดอกไม้แห้ง  แล้วนำเก็บไว้ในลิ้นชักส่วนตัว

          จนวันหนึ่ง  เมื่อเธอต้องไปทำธุระต่างจังหวัด  ซึ่งต้องเดินทางหลายวัน  ทำให้เธอเป็นห่วงต้นชวนชมมาก  แต่ธรรมชาติของต้นชวนชม  ที่เป็นต้นไม้ที่ทดแดดทนฝน  แม้ต้องขาดน้ำหลายวันก็ยังอยู่ได้  พอเธอกลับมาจากทำธุระ  เธอก็รีบไปดูแลต้นชวนชมทันที  แต่เธอก็ประหลาดใจ  เพราะต้นชวนชมก็ยังออกดอกสวยงามเหมือนเดิม  หลังจากนั้นเป็นต้นมา  เธอก็ดูแลเอาใจใส่ต้นชวนชมจนออกดอกสีชมพูสวยงามตลอดทั้งปี  โดยที่เธอก็ได้ลืมไปแล้วว่า  ดอกไม้ป่าที่เคยชื่นชม  ดอกไม้ป่าที่เคยทำให้เธอมีความสุข ณ ฃ่วงเวลานั้น  ยังถูกเก็บไว้ในสภาพของดอกไม้แห้ง ในลิ้นชักส่วนตัว  ที่อยู่ในบ้านของเธอเอง

 

ความรักของคน  มันก็เปรียบเสมือน  ดอกไม้  อยู่ที่ใครจะเป็นดอกไม้สดในกระถาง  หรือ  ใครจะเป็นดอกไม้แห้ง  ก็เท่านั้น

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ เมื่อดอกไม้แห้ง (Repost)

  1. ํํIf you want to find something พูดว่า:

    ^_^…ขอเป็นรักแท้

  2. Tanawan พูดว่า:

    แอบเข้ามาอ่านค่ะ ชอบจัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s