บทความชีวิต “เมื่อถึงวันลา”

          มนุษย์เรา  อยู่ร่วมกันเป็นสังคม  ผู้คนมากมาย ต่างก็มีหลายความคิดหลากความเห็นแตกต่างกันไป  แต่เมื่อมาอยู่รวมกัน  ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ก็จะเกิดความสนิทสนม จนเกิดเป็นสังคมเล็ก ๆ  ที่เรียกว่า เพื่อน  ซึ่งจะสนิทกันมากแค่ไหน  จะจริงใจต่อกันยังไง  ก็แล้วแต่บุคคลนั้น ๆ  กระทำต่อเพื่อนยังไง

          แต่เมื่อเพื่อนต้องมาบาดหมางกัน อาจจะเพราะเหตุผลบางอย่าง  ความขัดแย้งทางความคิด  ความจริงใจ  หรือแม้แต่ความช่วยเหลือที่อาจจะมากเกินไปจนกลายเป็นการดูถูก  แต่เมื่อมีความบาดหมางกันแล้ว  มันก็จะเป็นเรื่องราวของการแตกหัก  แตกความสัมพันธ์  คำว่าเพื่อนที่เคยมี  ก็จะไม่มีอีกต่อไป  เพราะอารมณ์ชั่ววูบ  และก็ส่วนมากที่อารมณ์ชั่ววูบ กลับทำให้เพื่อนต้องมาตีกันเอง  ฆ่ากันเอง  มันก็มีให้เห็นมากมาย   ความคิดเห็นต่างกันมาอยู่ด้วยกัน  ถ้าไม่ปรับตัวเข้าหากัน มันก็อยู่ร่วมกันไม่ได้  เมื่อความสัมพันธ์ไม่มีอยู่แล้ว  ต่างคนก็จะต่างหันหลังให้กันไม่มีทางจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้  ถึงแม้จะมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด  สำนึกผิด หรือ  สำนึกผิดด้วยกันทั้งคู่  การที่จะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม  มันก็เป็นเรื่องยาก  เพราะต่างคนก็ต่างเข้าหน้ากันไม่ติดแล้ว  เว้นแต่ว่า จะมีปาฏิหารย์

          แล้วเรื่องของความรักล่ะ  มันก็เป็นเรื่องราวของคู่รัก   คนสองคน ต่างความคิด ต่างความเห็น แต่กลับมาอยู่ด้วยกันได้  เพราะยอมที่จะคุยกันแลกเปลี่ยนความเห็นกันและปรับตัวเข้าหากัน   มันยากนะ  กว่าคนสองคนจะมาอยู่ด้วยกันได้   แต่พอมีเรื่องอะไรรุนแรง  หรือความจริง ก็อาจจะแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ  แต่กลับทำให้ความสัมพันธ์ ขาดสบัน  เมื่อถึงเวลาแยกกัน  ไม่ว่าจะเรื่องอะไร  จะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องเสียใจ  หรือเสียใจทั้งสองฝ่าย    ความจริง  ถ้าเรื่องราวเหล่านั้น เป็นเรื่องแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ  ก็น่าจะเคลียร์กันได้  ถ้าไม่มีอารมณ์โกรธมาร่วม   ความโกรธ  โมโห  หึงหวง  หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่จะนำพาให้เกิดความโกรธได้  มันจะทำให้เกิดพลังมากมายขึ้นในตัว  เปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็น  ความสัมพันธ์  ความรู้สึกที่เคยมีต่อกัน  จะถูกบดบังทันที   และเมื่อต่างคนต่างระเบิดความโกรธออกมา  มันจะทำให้เหตุการณ์เลวร้าย  ถึงขั้นแยกทาง  ลาจาก  ตีจาก  เลิกลา  ทุกอย่าง   แต่เมื่ออารมณ์เหล่านั้นได้ทุเลาลงในเวลาต่อมา  ความโศกเศร้า ก็จะมาแทนที่   ความสุขที่เคยมี  ก็จะไม่มีอีกต่อไป  ความรักความเข้าใจต่าง ๆ  ก็จะกลายเป็นอดีต  เหลือแค่ความทรงจำ  ความเหงาก็จะเข้ามาแทนที่เมื่ออยู๋เพียงลำพัง  และเมื่อเราอยู่เพียงลำพัง  ก็จะทำให้นึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทุกฉากทุกตอน  จะติดตาอยู่อย่างนั้นตลอดเวลา  แล้วก็จะทำให้เราสำนึก  ว่า ที่ผ่านมา เราทำอะไรลงไป  ทำไมถึงพูดอย่างนั้นออกไป  ทำไมถึงทำอย่างนั้นออกไป  ถ้าย้อนเวลากลับไปได้  ถ้าเราไม่ทำอย่างนั้นลงไป  มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้  แต่ความจริง  เวลาเมื่อมันเดินผ่านไปแล้ว  มันจะย้อนกลับมาอีกไม่ได้  คำพูดที่พูดออกไปแล้ว จะเก็บเอากลับมาพูดใหม่ไม่ได้   การกระทำที่ได้ทำลงไปแล้ว  จะนำกลับมาแก้ไขใหม่อีกไม่ได้  เมื่อมันผ่านไปแล้ว ก็เท่ากับว่าแก้ไขอะไรไม่ได้  มีแต่การยอมรับความจริงเท่านั้น ที่จะทำได้   เพราะถ้าเราไม่ยอมรับความจริงไม่ได้  มันจะทำให้เรายิ่งทุกข์  ยิ่งเศร้า  แล้วก็จะนึกถึงมันอยู่ตลอดเวลาที่ต้องอยู่คนเดียว  แล้วมันก็จะส่งผลมายังร่างกายของเรา  ทำให้กินไม่ได้  นอนไม่หลับ  กลายเป็นคนที่คิดมาก   รู้สึกเครียดอยู่ตลอดเวลา  แม้รอบตัวจะมีเรื่องสนุก ๆ มากมาย มันก็จะไม่สนุก   อาหารที่เคยชอบทานเพราะความอร่อย  ทานได้ไม่กี่คำก็จะเลิกทาน  เพราะมันไม่รู้สึกอร่อย   พอเป็นอย่างนี้นาน ๆ  ร่างกายก็จะอ่อนแอลง   อาการเจ็บป่วยที่มันเคยซ่อนตัวไว้  ก็จะแสดงออกมาให้เห็น   แถม เมื่อถึงเวลาทำงาน  ก็จะทำให้เราทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร  เพราะเราไม่มีสมาธิที่จะทำงาน  แล้วปัญหาต่าง ๆ  มันก็จะตามมา  เมื่อรวมกับปัญหาเก่าที่มีอยู่  มันก็จะยิ่งเพิ่มผลเป็นทวีคูณ  จนทำให้เรารู้สึกท้อแท้    ทำไมปัญหามันมากมายขนาดนี้  ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ตลอด  ทำไมถึงมีแต่เรื่องแย่ ๆเข้ามาตลอด  แล้วก็จะมานั่งด่าตัวเอง ว่าเรามันไม่ดีอย่างนั้น  เรามันแย่อย่างนี้  สุดท้ายก็ต้องแบกรับปัญหาทั้งหมดไว้คนเดียว    ทำไมต้องมารับปัญหาอยู่คนเดียว  ทำไมถึงไม่มีใครช่วยเราบ้าง  ทำไมต้องเจอเรื่องแบบนี้คนเดียว  ทำไม….ทำไม….   แล้วสุดท้ายเมื่อหาทางออกไม่ได้  เค้าก็จะเลือกที่จะจบด้วยทางออกสุดท้าย    แต่มันไม่ใช่ทางออกของปัญหา  แต่เป็นการหนีปัญหาต่างหาก 

          เข้าใจนะคับว่า ถ้าต้องลาจากกันจนเหลือเพียงคนเดียว  เราก็ต้องรู้จักปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆในสภาพจิตใจแบบนั้น  เข้าใจว่ามันยากมากแต่เราก็ต้องทำ  และต้องทำให้ได้  เมื่ออยู่คนเดียวมันจะพาให้คิดมากจนฟุ้งซ่าน   ก็ต้องหากิจกรรมอย่างอื่นเข้ามาทดแทน  ไม่ควรอยู่นิ่งเฉย  ต้องทำเพื่อให้สภาพจิตใจของเราดีขึ้น  ไม่ใช่ทำเพื่อประชตใครคนนึง  บอกตามตรงนะคับ  คู่มาเลิกลากัน  มันมีหลายอย่าง   ฝ่ายชาย  จะเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบเรื่องการทำใจลืมเรื่องราวเก่า ๆ  เพราะมีกิจกรรมมากมายที่จะทำให้เค้ารู้สึกสนุกสนาน  เพราะนั่นคือคำว่าอิสระของเค้า  แต่ฝ่ายหญิง ใช่  ก็มีอิสระเหมือนกัน  แต่อิสระของฝ่ายหญิง  มักจะแฝงไว้ด้วยอันตรายเสมอ  ถ้าคิดจะเปลี่ยนแปลง  แต่งตัวเพื่อให้ผู้ชายคนอื่นมองเพื่อประชตชีวิตรัก  คุณอาจจะแต่งออกจนสวยบาดใจ  แต่ในสายตาที่มองคุณ  มันไม่ใช่บงบอกว่าชอบเสมอไป  แต่มันหมายถึงอันตรายที่กำลังจะเข้ามาถึงตัวคุณ  ยิ่งถ้าใครประชตชีวิตด้วยการออกไปดื่มจนเมาอยู่ในผับคนเดียว  หรือในสถานที่อื่น ๆ  ก็ตาม ก็ควรระวังผู้หวังดีแต่ประสงค์ร้ายไว้บ้าง  เพราะถ้าเมาเมื่อไหร่  อะไร ๆ ก็จะดูง่ายไปหมด   และถ้ายิ่งพักอยู่คนเดียว  รับรองว่าแขกไม่ได้รับเชิญตามถึงห้องแน่   แล้วปัญหาก็จะยิ่งทำให้คุณเจ็บปวดหนักกว่าเดิมซะอีก    ฉะนั้น  เราควรจะปล่อยวาง  พยายามทำจิตใจให้สบาย  ปล่อยให้เรื่องราวมันเป็นไปของมันดีกว่า  อย่าไปถือ  อย่างไปยึดติดอะไรมากมาย  ถ้ารู้สึกเหงา  ก็ความหากิจกรรมอะไรมาทำเพื่อให้ลดความเหงาลง  ความทางจำที่มีอยู่  ก็ถือซะว่ามันเป็นบทเรียนของเรา  เราต้องยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่ให้ได้  ค้นหาสิ่งต่าง ๆมาทดแทนการที่ต้องเสียสิ่งสำคัญไป  จะต้องเตรียมสภาพจิตใจให้พร้อมที่จะรับสิ่งใหม่ ๆ อีกมากมายที่จะเข้ามาในอนาคต  เรียนรู้ที่จะปรับตัวเพื่อให้อยู่คนเดียวให้ได้  เพื่อความพร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป  อย่ายอมแพ้กับสิ่งที่เกิดขึ้น  อย่ายอมแพ้กับโชคชะตา  เราต้องนึกเสมอว่าเราต้องเป็นคนที่มีจิตใจแข็งแกร่ง  รับได้ทุกอย่าง  สู้ได้ทุกอย่าง  ใช้ความทรงจำที่ดีเป็นแรงผลักดันให้เราก้าวเดินต่อไป  เมื่อใดที่จิตใจเราแข็งแกร่ง  พร้อมที่จะต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ ได้ทุกอย่าง  วันข้างหน้าในอนาคต  จะต้องสดใสอย่างแน่นอน…

 

 

Post by : nai.B 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s